Sanat Kitabevi

Savaşın korkunç bir deneyim olduğu, savaşanların bunu gereklilikten yaptıkları ve çarpışmanın dehşeti ile kendilerine gelmek şöyle dursun, çoğunlukla derin bir sarsıntı geçirdikleri, savaş konusunu işleyen yazarlar tarafından neredeyse evrensel düzeyde kabul edilir. Bourke, üç savaşa -Birinci ve İkinci Dünya Savaşları ve Vietnam Savaşı'na- katılmış askerlerin mektuplarını, günlüklerini, anılarını ve raporlarını kullanarak, savaşan erkeklere ilişkin tamamen farklı bir görüntü çiziyor. Yazar, savaşın yapısının öldürmekten zevk almaya teşvik ettiğini, sivil yaşamda tamamen sıradan, nazik insanların, "vahşileşme"den hevesli katillere dönüşebildiklerini ileri sürüyor. İnsanlar savaş karmaşasından anlam çıkarmanın yollarını bulurlar ve dokunabildiğimiz bir düşmanı öldürmek gibi başlıca bir eylem sırasında savaştan büyük doyum sağlamaktır. Şiddete yatkın ve başkalarına acı vermekten hoşlanan kişiler değildir en iyi katiller; nefret ve kana susamışlıktan çok, sevgi ve başkalarının duygularını paylaşma gibi hislerle harekete geçen erkekler savaş alanında en öldürücü bireylere dönüşürler. Bourke, bizi, kendini savaş için böylesine çabuk örgütleyen bir topluma ve insanları hayali olarak bu deneyime hazırlayan filmlerdeki, yazındaki "zevk verici hikayeler"e ilişkin kimi allak bullak edici gerçeklerle yüzleşmeye zorluyor. Suçluluk duygusunun kendisinin, askerlerin meşru öldürme saydıkları eylemin gerçekleşmesini sağladığını gösteriyor ve çarpışmanın, yirminci yüzyıl savaşlarında ne denli kolaylıkla kıyıma dönüşebildiğinin rahatsız edici delillerini sunuyor. (Kapaktan)

Orijinal karton kapağında.